A, B, C, Ç, D, E, F, G, Ğ, H, I, İ, J, K, L, M, N, O, Ö, P, R, S, Ş, T, U, Ü, V, Y, Z; işte söyleyebildiklerimin hepsi bu. Hangi derslikti o, 1 —Ne? Yani koskoca dünya 29 harf miymiş? Yok mudur sanki, susmakla geçen bir ömür —benimkinin aksine. Bak şimdi, şimdi, şimdi —geçti ama o şimdi— geç kaldım. Bir sonraki şimdi: dilsiz kuşun rüyası, seslerin ötesi, ŞİMDİ bu martı rüyalarında ötmüyor mu? Mesela gün doğuyor, kayığın ucunda; balıkçı emekçi, martının karnı doymuş, aylardan

Çamurun ahmağıyım, iyi bilirim —kuruyunca çatlar, dur ama, sen de bulandırma ölülerin toprağını. Su, nefes —hayat; göçmüş, gitmiş, gömülmüş. —Ne işin var sanki suyla? —Bataklık gölü balesi. Heyhat! Yaş —kupkuru bir zaman, defalarca, üst üste, art arda, usanmadan çağırıyor. Yolda bıraktıklarıma rağmen, adımlarım ağırlaşıyor, boğuluyorum, boğduklarım da çokça ya… HEY! Ama hayatsız, bir bataklıkta yaşıyorum, hatırladıkça kimi kimi —Ahmağı. —Prömiyer. Ne güzel kadınlar ve adamlar

Bir cinayeti itiraf etmek istiyorum memur bey… Adım Selim'dir efendim. Fakat çocukluğumdan bu yana kimse bana adımla hitap etmedi. Yeri gelir “Hülyalı Selim” yeri gelir “Hülü” yeri gelir “Lan Hülü” hatta hatta “Hülü Hu hu” dedikleri bile oldu- Tabii keserim kesmesine ama buradan başlamam gerekiyor… Valla hiçbiri gereksiz değil. Yoksa ben koskoca cinayet masası memur beyinin değerli zamanını alır mıyım, almam, haşa… Evet… Yalnız başlamadan bana da bir sigara verebilir misiniz…